Przepisy celne, wprowadzając pojęcie wartość celna, sformułowały pewien standard ustalania podstawy do naliczenia cła. Wskazano, jakie koszty związane z towarem powinny być uwzględnione przy kalkulowaniu podstawy dla uiszczenia należności celnych, czyli powinny podlegać cłu, a które koszty, choć mogą obciążać kupującego, nie są wliczane do wartości celnej, a zatem nie będą obciążane cłem.

„Dziennik Gazeta Prawna” wyjaśnia, że wartość transakcyjna jest uznawana za wartość celną. Należy pamiętać, że jeżeli wartość celna nie może ustalona na podstawie metody wartości transakcyjnej towarów identycznych lub podobnych czy też metody opartej na cenie jednostkowej należy wartość tą ustalić w oparciu o metodę wartości kalkulowanej.

W zależności od tego, jakie koszty obejmuje wartość transakcyjna, do tej wartości mogą być doliczane lub odliczane pewne kategorie kosztowe. I tak, do podstawy wymiaru cła powinny być wliczone koszty transportu ponoszone przez kupującego, pod warunkiem, że nie zostały one już uwzględnione w wartości transakcyjnej.

Należy pamiętać, że cło naliczane jest od wartości celnej towaru, natomiast VAT od wartości celnej towaru powiększonej o wyliczone wcześniej cło.